İnsan

İnsan olmak…
İnsanca yaşamak…
İnsan kalmak…
İnsanlıktan nasiplenmek…
İnsan olarak ölmek…

İnsanı kemale erdiren, İnsanı sevimli kılan İman-Amel-Ahlak ilişkisidir.

Ölüm var ey insan!

● Sen neyin derdindesin?
● Kiminlesin?
● Hangi oyun ve oynaştasın?
● Hayatı sen mi yaşıyorsun yoksa hayat mı seni yaşıyor?
● Sen mi zamanı tüketiyorsun yoksa zaman mı seni tüketiyor?
● Geldiğin yerden Gideceğin yere yol alırken farkında mısın?
● Aldığın nefes mi daha kiymetli yoksa verdiğin nefes mi?

Hayata İbret nazarıyla bakıp yaratılış amacına uygun bir yaşam sürmek gerekir.

Hz. Ali der ki; “Dünyada lekesiz bir alından, daha güzel bir şey var mı?”

Dünya hayatı insanlık için bir imtihan meydanıdır. Kimi bu dünyada misafir, kimi kalıcı olduğu bilinciyle yaşam sürmektedir.

Rabbimiz dünya hayatının gelip geçici olduğunu, baki olan hayatın Ahiret hayatı olduğunu, iman ve salih amelle yaşanılan bir hayatın insanı en yüce makam ve mertebelere ulaştırılacağını bildirmektedir.

Ahiret bilincini hayatın merkezine alarak her anında ve alanında hisseden bir insan dünya hayatının imar ve inşasında sorumlu ve doğru bir istikamet çizmiş olur.

“Allah’ım! Yaratılışımı güzel kıldığın gibi ahlakımı da güzelleştir”
diye dua etmeli kişi aynanın karşısına geçtiğinde…

Bizi var eden ve bize hayat bahşeden ve İmanla şereflendiren Rabbimize sonsuz Şükür ve Hamd olsun

Written by İdris YAVUZYİĞİT